032 surah
ھي سورة مَکِّیَّۃٌ آھي . ھِن ۾ 30 آيتون ۽ 3 رڪوع آھن
لفظ بلفظ سنڌي ترجمو
لفظي ترجمو: انجنيئر عبدالمالڪ ميمڻ
32:1
الۗمّۗ Ǻ ۚ
الۗمّۗ.
32:2
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ
ڪتاب جو نازل ڪرڻ
لَا
نه آهي
رَيْبَ
ڪوئي شڪ
فِيْهِ
انهيءَ ۾
مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ Ą ۭ
جهانن جي رب وٽان آهي.
32:3
اَمْ
ڇا
يَقُوْلُوْنَ
هو چون ٿا
افْتَرٰىهُ ج
(ته) هن (محمدؐ ) پاڻ اهو گهڙيو آهي؟
بَلْ
(نه) بلڪ
هُوَ
اهو
الْحَـقُّ
حق آهي
مِنْ رَّبِّكَ
تنهنجي ربّ وٽان
لِتُنْذِرَ
ته جيئن تون خبردار ڪرين
قَوْمًا
انهن ماڻهن کي
مَّآ
(جو) ناهي
اَتٰىهُمْ
آيو انهن وٽ
مِّنْ نَّذِيْرٍ
ڪوئي خبردار ڪندڙ
مِّنْ قَبْلِكَ
تو کان اڳ
لَعَلَّهُمْ
ته مَنَ اهي
يَهْتَدُوْنَ Ǽ
هدايت پرا ئين.
32:4
اَللّٰهُ
الله
الَّذِيْ
اهو آهي جنهن
خَلَقَ
خلقيو
السَّمٰوٰتِ
آسمانن کي
وَ
۽
الْاَرْضَ
زمين کي
وَ
۽
مَا
جيڪي
بَيْنَهُمَا
انهن ٻنهي جي وچ ۾ آهي
فِيْ سِـتَّةِ اَيَّامٍ
ڇهن ڏينهن ۾
ثُمَّ
وري
اسْتَوٰي
هو قائم ٿيو
عَلَي الْعَرْشِ ۭ
عرش تي.
مَا
نه آهي
لَكُمْ
توهان جي لاءِ
مِّنْ دُوْنِهٖ
انهيءَ کان سواءِ
مِنْ وَّلِيٍّ
ڪوئي دوست
وَّ
۽
لَا
نه
شَفِيْعٍ ط
ڪو سفارشي.
اَ
ڇا
فَلَا
پوءِ نٿا
تَتَذَكَّرُوْنَ Ć
توهان نصيحت پرايو؟
32:5
يُدَبِّرُ
هو تدبير ڪري ٿو
الْاَمْرَ
(سڀني) انتظامن جي
مِنَ السَّمَاۗءِ
آسمان کان
اِلَى الْاَرْضِ
زمين تائين
ثُمَّ
وري
يَعْرُجُ
اهو (ڪم) چڙهي (موٽي) ٿو
اِلَيْهِ
انهيءَ ڏانهن
فِيْ يَوْمٍ
هڪ ڏينهن ۾
كَانَ
(جو) آهي
مِقْدَارُهٗٓ
انهيءَ جو مقدار
اَلْفَ
هڪ هزار
سَـنَةٍ
سال
مِّمَّا
انهيءَ (حساب) سان جيڪي
تَعُدُّوْنَ Ĉ
توهان ڳڻپ ڪريو ٿا.
32:6
ذٰلِكَ
اهو ئي
عٰلِمُ
ڄاڻندڙ آهي
الْغَيْبِ
غيب جو
وَ
۽
الشَّهَادَةِ
ظاهر جو
الْعَزِيْزُ
نهايت غالب
الرَّحِيْمُ Č ۙ
ڏاڍو ٻاجھارو آهي.
32:7
الَّذِيْٓ
اهو جنهن
اَحْسَنَ
سهڻيءَ طرح ٺاهيو
كُلَّ شَيْءٍ
هر شيءِ کي
خَلَقَهٗ
جيڪا هن خلقي
وَ
۽
بَدَاَ
شروع ڪئي
خَلْقَ الْاِنْسَانِ
انسان جي پيدائش
مِنْ طِيْنٍ Ċ ۚ
گاري مان.
32:8
ثُمَّ
وري
جَعَلَ
هن بڻايو
نَسْلَهٗ
سندس نسل کي
مِنْ سُلٰلَةٍ
سَتَ مان
مِّنْ مَّاۗءٍ مَّهِيْنٍ Ď ۚ
هڪ حقير پاڻيءَ جي.
32:9
ثُمَّ
وري
سَوّٰىهُ
هن ٺيڪ ڪيو ان (جي عضون) کي
وَ
۽
نَفَخَ
ڦوڪيائين
فِيْهِ
ان ۾
مِنْ رُّوْحِهٖ
پنهنجي روح مان
وَ
۽
جَعَلَ
هن ٺاهيا
لَكُمُ
توهان لاءِ
السَّمْعَ
ڪَنَ
وَ
۽
الْاَبْصَارَ
اکيون
وَ
۽
الْاَفْـــِٕدَةَ ۭ
دل
قَلِيْلًا
(پر) ٿورو ئي آهي
مَّا
جيڪي
تَشْكُرُوْنَ Ḍ
شڪر ڪريو ٿا.
32:10
وَ
۽
قَالُوْٓا
چيائون
ءَ
ڇا
اِذَا
جڏهن
ضَلَلْنَا
اسان گم ٿي وينداسين
فِي الْاَرْضِ
زمين ۾
ءَ
ڇا
اِنَّا
بيشڪ اسان
لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ڛ
نئين سر پيدائش ۾ (ظاهر) ٿينداسين؟
بَلْ
(نه) بلڪ
هُمْ
اهي (ته)
بِلِقَاۗئِ رَبِّهِمْ
پنهنجي ربّ سان ملڻ کان ئي
كٰفِرُوْنَ 10
انڪار ڪندڙ آهن.
32:11
قُلْ
چئه (اي محمدؐ !)
يَتَوَفّٰىكُمْ
توهان کي ماريندو
مَّلَكُ الْمَوْتِ
موت جو فرشتو
الَّذِيْ
اهو جيڪو
وُكِّلَ
مقرر ڪيل آهي
بِكُمْ
توهان تي
ثُمَّ
وري
اِلٰى رَبِّكُمْ
پنهنجي ربّ ڏانهن ئي
تُرْجَعُوْنَ 11 ۧ
توهان موٽايا ويندؤ.
32:12
وَ
۽
لَوْ
جيڪڏهن
تَرٰٓي
تون ڏسين
اِذِ
جڏهن ته
الْمُجْرِمُوْنَ
ڏوهارين کي
نَاكِسُوْا
اونڌا ڪرڻ وارا هوندا
رُءُوْسِهِمْ
پنهنجي مٿن کي
عِنْدَ رَبِّهِمْ ۭ
پنهنجي ربّ وٽ!
رَبَّنَآ
(چوندا هوندا) اي اسان جا ربّ!
اَبْصَرْنَا
اسان ڏٺوسين
وَ
۽
سَمِعْنَا
ٻڌوسين
فَارْجِعْنَا
تون اسان کي موٽاءِ
نَعْمَلْ
اسان عمل ڪنداسين
صَالِحًا
صالح
اِنَّا
بيشڪ اسان
مُوْقِنُوْنَ 12
يقين ڪرڻ وارا آهيون.
32:13
وَ
۽
لَوْ
جيڪڏهن
شِئْنَا
اسان گھرون ها
لَاٰتَيْنَا
ته ڏيون ها
كُلَّ
هر
نَفْسٍ
نفس کي
هُدٰىهَا
انهيءَ جي هدايت
وَلٰكِنْ
۽ پر
حَقَّ
ثابت ٿيو
الْقَوْلُ
قول (وعدو)
مِنِّيْ
مون وٽان
لَاَمْلَئَنَّ
ته البت مان ضرور ڀريندس
جَهَنَّمَ
جهنم کي
مِنَ الْجِنَّةِ
جنن سان
وَ
۽
النَّاسِ
انسانن
اَجْمَعِيْنَ 13
سڀني سان.
32:14
فَذُوْقُوْا
پوءِ توهان چکو (عذاب)
بِمَا
انهيءَ ڪري جو
نَسِيْتُمْ
توهان وساري ڇڏيو
لِقَاۗءَ
ملڻ کي
يَوْمِكُمْ ھٰذَا ۚ
پنهنجي هن ڏينهن جي
اِنَّا
بيشڪ اسان به
نَسِيْنٰكُمْ
(اڄ) وساريوسين توهان کي
وَ
۽
ذُوْقُوْا
چکو
عَذَابَ الْخُلْدِ
هميشه جو عذاب
بِمَا
انهيءَ ڪري جيڪي
كُنْتُمْ
توهان هئا
تَعْمَلُوْنَ 14
ڪندا.
32:15
اِنَّمَا
بس
يُؤْمِنُ
ايمان آڻين ٿا
بِاٰيٰتِنَا
اسان جي آيتن تي
الَّذِيْنَ
اهي ئي
اِذَا
جو جڏهن
ذُكِّرُوْا
اهي نصيحت ڪيا وڃن ٿا
بِهَا
هنن (آيتن) سان
خَرُّوْا
(ته) اهي ڪري پون ٿا
سُجَّدًا
سجدو ڪندي
وَّ
۽
سَبَّحُوْا
اهي پاڪائي بيان ڪن ٿا
بِحَمْدِ رَبِّهِمْ
پنهنجي ربّ جي ساراھ سان
وَ
۽
هُمْ
اهي
لَا
نه آهن
يَسْتَكْبِرُوْنَ 15۞
وڏائي ڪندڙ.
32:16
تَـتَجَافٰى
ڌار رهن ٿا
جُنُوْبُهُمْ
سندن پاسا
عَنِ الْمَضَاجِعِ
بسترن کان
يَدْعُوْنَ
سڏين ٿا
رَبَّهُمْ
پنهنجي ربّ کي
خَوْفًا
خوف سان
وَّ
۽
طَمَعًا ۡ
اميد رکندي
وَّ
۽
مِـمَّا
انهيءَ مان جيڪي
رَزَقْنٰهُمْ
اسان کين رزق ڏنو آهي
يُنْفِقُوْنَ 16
خرچ ڪن ٿا.
32:17
فَلَا
پوءِ نٿو
تَعْلَمُ
ڄاڻي
نَفْسٌ
ڪوئي نفس
مَّآ
اها جيڪا
اُخْفِيَ
لڪائي رکي وئي آهي
لَهُمْ
انهن لاءِ
مِّنْ قُرَّةِ
ٺار
اَعْيُنٍ ۚ
اکين جو
جَزَاۗءًۢ
بدلو (ڏيڻ لاءِ)
بِمَا
ان جو جيڪو
كَانُوْا
هئا اهي
يَعْمَلُوْنَ 17
ڪندا.
32:18
اَ
ڇا
فَمَنْ
اهو جيڪو
كَانَ
آهي
مُؤْمِنًا
مؤمن
كَمَنْ
ان جھڙو ٿي سگھي ٿو جيڪو
كَانَ
آهي
فَاسِقًا ڼ
نافرمان؟
لَا
نٿا
يَسْـتَوٗنَ 18۬
اُهي هڪجھڙا ٿي سگھن.
32:19
اَمَّا
پر
الَّذِيْنَ
اُهي جن
اٰمَنُوْا
ايمان آندو
وَ
۽
عَمِلُوا
عمل ڪيائون
الصّٰلِحٰتِ
صالح
فَلَهُمْ
ته انهن لاءِ آهن
جَنّٰتُ
باغَ
الْمَاْوٰي ۡ
رهڻ جا
نُزُلًۢا
مهمانيءَ طور
بِمَا
بدلي ان جي جيڪي
كَانُوْا
هئا اهي
يَعْمَلُوْنَ 19
ڪندا.
32:20
وَ
۽
اَمَّا
پر
الَّذِيْنَ
اهي جن
فَسَقُوْا
نافرماني ڪئي
فَمَاْوٰىهُمُ
ته انهن جو ٺڪاڻو
النَّارُ ۭ
باھ آهي.
كُلَّمَآ
جڏهن به
اَرَادُوْٓا
اهي ارادو ڪندا
اَنْ
هي ته
يَّخْـرُجُوْا
نڪرن
مِنْهَآ
انهيءَ مان
اُعِيْدُوْا
(ته) موٽايا ويندا
فِيْهَا
انهيءَ ۾
وَ
۽
قِيْلَ
چيو ويندو
لَهُمْ
کين (ته)
ذُوْقُوْا
چکو
عَذَابَ النَّارِ
باھ جو عذاب
الَّذِيْ
اهو جيڪي
كُنْتُمْ
توهان هئا
بِهٖ
ان کي
تُكَذِّبُوْنَ 20
ڪوڙو ڪندا.